ကၽြန္ေတာ္ ပို ့ေတြ မေရးၿဖစ္တာေတာ္ေတာ္ ၾကာသြားၿပီ….ၾကာဆို စာေမးပြဲ ေတြ နဲ ့
ရူတ္ေနတာေလ….အဲဒါေၾကာင့္ မေ၇းၿဖစ္တာ…ဒီေန ့ေတာ့ ေရးခ်င္စိတ္ေပါက္ေနတာ.. အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္ကူး မိတာ နဲ ့ခံစား မိတာ ကိုေပါင္းၿပီးေတာ့ ခ်ေ၇းလိုက္တာ…ဘာေတြ ရူတ္
ေနမွန္းေတာ့ မသိဘူး…ဒါေပမယ့္ ရူတ္ေနတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္……ခုလည္း လူကေတာ့
ေဒါင္ေဒါင္ၿမည္ပါ….ဒါေပမယ့္ ကြန္ပ်ဴတာ က ေနမေကာင္းၿဖစ္ေနလို ့ သမားေတာ္ ခဏခဏ
ေခၚၿပေနရတယ္…..ဟဲဟဲ……ဒီလိုပါပဲ စက္ဆိုေတာ့လည္း ၿဖစ္တတ္တာေပါ့………
ပြားေနတာနဲ ့လိုရင္း က မေရာက္ေတာ့ဘူး………။။။။
တစ္ခါတစ္ေလ စဥ္းစားၾကည့္တယ္….ဘ၀ေတြ က အထီးက်န္သလိုမ်ားၿဖစ္ေနသလားလို ့
ေလ….အခန္း ထဲမွာ အထီးက်န္ ေန တဲ ့ ကုတင္ တစ္လံုးရိွတယ္….အဲဒီ ကုတင္ ရဲ ့ေရွ ့မွာ
အထီးက်န္ ေနတဲ ့စားပြဲ တစ္လံုး ရိွတယ္…..အဲဒီ စားပြဲေရွ ့မွာ ၾကည့္ စရာ ၿပတင္းေပါက္
တစ္ခုရိွတယ္….ၾကည့္လိုက္ရင္လည္း အထီးက်န္ေနတဲ ့သစ္ေတာ တစ္ေတာ ရိွတယ္…..
ပိုင္ဆိုင္တာ ဆိုလို ့ကြန္ပ်ဴတာေလး ပဲ ရိွတယ္….အဲဒီ ကြန္ပ်ဴတာ နဲ ့ပဲ တေန ့တေန ့မပ်င္း
ေအာင္ အေဖာ္လုပ္ေနရတယ္ ဆိုလည္း မမွားဘူးေပါ့……ၾကာလာေတာ့ သူ ့ကိုေတာင္ သံ
ေယာစဥ္ ပို ၿဖစ္မိေသးတယ္….သူ က ပဲ ကိုယ္ ့အထီးက်န္တဲ ့ေန ့ေတြကို တူတူ ၿဖတ္ေက်ာ္
ေပးေနတာေလ…….အေပၚမွာ အထီးက်န္ ေန တဲ ့ အိမ္ေၿမွာင္တစ္ေကာင္ ရိွတယ္…ညညဆို
စာ ၾကြင္းစားက်န္ေတြ လာလာ ကိုက္ေနတဲ့ အထီးက်န္ ၾကြက္တစ္ေကာင္ ရိွတယ္…ညေနဆို
တေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ ၿပီး ၀င္လာတတ္တဲ ့အထီးက်န္ ေၾကာင္တစ္ေကာင္လည္း ရိွေသးတယ္..
ဘယ္ေနရာ ၾကည့္ၾကည့္ အထီးက်န္ တဲ ့သူေတြ ခ်ည္းပဲ…..အထီးက်န္မွု ့ေတြ မ်ားေတာ့
တစ္ခါတစ္ေလလည္း စိတ္ေလတာေပါ့……တစ္ေန ့တစ္ေန ့ စကားအမ်ားဆံုး ေၿပာမိတဲ့ သူ
က ခ်စ္သူ ပဲေလ…သူ နဲ ့ပဲ စကားေတြ ေၿပာရင္ းအထီးက်န္မွု ့ေတြကို ေမ့ေပ်ာက္ေန၇တယ္..
ခ်စ္သူ ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္မိတယ္….ကိုယ္ အထီးက်န္မွု ့ေတြ ကို မွ်ေ၀ခံစားေပးလို ့ေလ…
အခန္းထဲမွာ ေနတာမ်ားေတာ့ အေတြးေခၚေတြေတာင္ တုန္းတုန္းလာတယ္….စိတ္ေတြလည္း
မြန္းက်ပ္လာတယ္….တေန ့တေန ့ အထီးက်န္ အခန္းထဲမွာ အထီးက်န္စြာနဲ ့ပဲ အခ်ိန္ေတြကို
ၿဖတ္သန္းေနရတယ္….လြတ္လပ္စြာ သြားလာလုိ ့မရဘူး…..မရဆို အၿပင္မွာ က ႏွင္းေတြ က်
ေနတာ ဆိုေတာ့ ေအာက္ ဆင္းလို ့မရဘူးေလ….၁၅ မိနစ္ ေလာက္ ဆိုရင္ကို အေအးမိခ်င္
လာၿပီ….အဲဒီလို ေတြ ေပါ့……ခုေတာ့လည္း ေနသားက်ေနပါၿပီ….ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ
ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ကို စိတ္ေတြ မြန္းက်ပ္ေနတယ္…………… အဲဒီလို အထီးက်န္အခန္းထဲ
မွာ အထီးက်န္စြာ ၿဖတ္သန္းေနတဲ ့သူေတြ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ ရိွေနလဲ မသိဘူးေနာ္…။။
Post a Comment